هفته نامه ی عصر ارتباط ، در نشریه ۱۷ تیر خود طی مقاله ای با عنوان

 « ويژگي‌هاي سي‌گانه عصر ارتباطات،

غيبت يا حضور،قدرت در جامعه اطلاعاتي»

 این ۳۰ ویژگی عصر ارتباطات را چنین برشمرده است:  

از ميان رفتن فاصله‌ها -
سرنوشت مكان - نامناسب بودن اندازه-
بهبودي در ارتباطات - رضايت بيشتر مشترك - سيل اطلاعات -
ارزش افزوده محصول - ارزش افزوده در محصولات مناسب - اجتماعات علمي -
بازارهاي بدون اختلاف - تحرك فزاينده - دستيابي جهاني و منطقه‌اي بيشتر - بافت جديد شركت‌ها -
ماهي‌هاي بيشتر،غول‌هاي بيشتر - صاحبان صنايع به‌عنوان تهيه‌كنندگان خدمات -
جا به جايي خانه و محل كار - تكثر افكار - اعتماد نو -
حفظ نظم به وسيله خود به جاي ايجاد آرامش توسط دولت -
زيان تنهايي - توزيع مجدد دستمزدها - كاهش مهاجرت -
تولد دوباره شهرها - پيشرفت زبان‌انگليسي -
اجتماعات‌فرهنگي - بهبود در قدرت سياسي
و صلح جهاني

همه ی ذرات عالم در هم می تنند و باد بی پروا در دامان آسمان می رقصد.
خورشید دوست داشتنی ترین ذراتش را بر جهان می تابد.
آفرینش در لذت فهم شیواترین مفهوم هستی به انتظار نشسته است.
ادراک جهان چیزی کمتر از یک جرقه تا انفجاری بزرگ از تفسیر سرخ وش مادرانه ترین آغوش هستی و روشنایی فاصله دارد.
قصه ی ناتمام نامرادی های هستی ، پایان می یابد.
ذرات عطش در رویای آب، طعم سیراب شدن را می چشند.
اشک سحر، قدوم کودکی زاییده از والاترین کرامت های انسانی را شکوفه باران می کند.
کودکی می آید تا نقطه ی تکمیل الفبای هستی باشد.
دختری دریایی از ورای موج های بلند صبوری ، دختری می آید به پاکی و روشنایی آب.
به حلاوت رویاهای شیرین پدر ، تا خنیایی ترین شعر عالم را در جانها جاری کند و فصل عاشقانه ترن غزل خدایان باشد و نهایت رشک قدسیان جاودانه ی اعصار.
می آید تا سرخ ترین باده ی عشق باشد بر تارک آفرینش.
بدرخشد، بیفروزد و مادری کند.
مادر هستی، مادر آب، مادر اشک، مادر سجاده های نیمه شب، مادر غصه های فرو خورده ، مادر رمز و رازهای در و دیوار، مادر کرامت و صداقت و مادر پدر باشد که رسول اعظم (س) است.
فاطمه ، جاری هستی است و شکوفه ی خلقت، که نه ! آفرینش به یمن وجود او شکوفه می زند، هست ، چون هستی با او معنا می یابد : « لولاک لما خلقت الافلاک ... ولولا فاطمة لما خلقتکما...»
راستی ! تو بهترین مهتران دو جهانی
راستی ! تو درٌ نابی
راستی ! تو آفتاب درخشان وجودی
چه می گویم ؟ آری ! راستی که تو فاطمه ای !
ولادتت نقطه و نطفه ی عالم امکان و وجودت نقطه ی پرگار هستی !


.....................................................
ولادت کوثر نبوت، محور ولایت و گوهر طهارت، بانوی آب و آفتاب و مهربانی و صبر، گلواژه ی مهر و محبت ، شکوفه ی خوشبوی رسالت و امامت، حضرت فاطمه ی زهرا (س)، روز مادر و هفته ی زن و میلاد فرزند برومندش امام خمینی (ره) برشیفتگان حقیقت و فضیلت خجسته باد.

        روزی پدر یک خانواده بسیار مرفه به قصد نشان دادن فقر مردم و معنای تهیدستی به فرزندش سفری را ترتیب داد. آنها چند شبانه روز را در مزرعه ای که متعلق به یک خانواده ی بسیار فقیر بود گذراندند.
در بازگشت ، پدر از پسر پرسید : « خوب پسرم از این سفر چه درسهایی یاد گرفتی ؟ »
پسر در پاسخ گفت : « من دیدم که ما فقط یک سگ داریم و آنها ۴ سگ ، ما یک استخر نه چندان بزرگ داریم ، اما آنها نهری دارند که انتهایی ندارد ، ما در باغمان چراغ آویخته ایم، در حالی که شب آنها با تلآلو نور ستارگان بی شمار روشن می شود ، حیاط ما محدود است ، اما آنها کل افق را می بینند ، ما در زمین کوچکی زندگی می کنیم اما زمین های آنها آنقدر زیاد است که از محدوده ی دید خارج می شود. ما خدمتکارانی داریم که برایمان کار می کنند، اما آنها خود به دیگران خدمت می کنند، ما غذایمان را می خریم ، اما آنها خودشان آن را بعمل می آورند، ما برای حفاظت از خود در اطرافمان دیوار کشیده ایم، اما آنها دوستانی دارند که در هنگام لزوم از آنها حمایت می کنند.
        پدر جان متشکرم که به من نشان دادی که ما چقدر فقیر هستیم. »

همزیستی مسالمت آمیز

و کمک قورباغه به موش برای عبور از آب و رفع مشکل او !

       در ابتدا خواستم فقط به درج همین چند جمله ی این عزیز بسنده کنم ولی حیفم آمد چند پرسش را مطرح نکنم که :

*  وبلاگ نویسان بیشتر به « هدایت » نیاز دارند یا « حمایت » ؟

*  آیا برخی مسئولان و آقایان نظیر آقای عجمین، به هدایت از سوی وبلاگ نویسان نیاز ندارند؟

*  به نظر آقای عجمین دلایل و عوامل روی آوردن برخی از وبلاگ نویسان به افشا نکردن هویت خود در وبلاگشان چیست ؟

*   ریشه ی مشکل بدون هویت بودن برخی از وبلاگ نویسان را باید در شهامت نداشتن آنان جستجو کرد و یا در برخی از واقعیتهای اجتماعی دیگر ؟ ... این واقعیتهای اجتماعی چیست ؟

*  اینکه وبلاگ نویس باید در مقابل نوشته هایش پاسخگو باشد صحیح است ، اما آیا  مسئولان فرهنگی و همچنین نهادهای گوناگون کشور نیز در مقابل نوشتار ، گفتار و رفتار و عملکردشان پاسخگو هستند؟ و حالا نوبت به پاسخگویی وبلاگ نویسان رسیده است ؟! 

         برقراری ارتباط  ، در زندگی اجتماعی ما نقش مهمی ایفا می کند، به نحوی که توانایی در برقراری ارتباط، یکی از مهم ترین رموز موفقیت انسان شمرده می شود.

         ما در جهان مجازی نیز که شاید بتوان آن را بزرگراه پرترافیک ارتباطات نامید، از این قاعده مستثنی نیستیم و امروزه آن چنان در انبوهی از ارتباطات قرار می گیریم که کمتر فرصت می یابیم به بهترین راههای ممکن برای برقراری ارتباط بیندیشیم !

         در این مجال سعی می کنم به طور فشرده به نکاتی اشاره کنم که می تواند ما را در برقراری ارتباطات موثرتر یاری رساند.

          برای مطالعه ی متن کامل مقاله بر روی ادامه ی مطلب کلیک کنید.

اسمت چه بود ؟ اهل کجایی ؟ ندیدمت !...»
دختر ، هراس ، دلهره : « ها ؟ چی ؟ بله ! ... پری !

اهل حدود چند خیابان عقب ترم »
- « نزدیک نانوایی سنگک ؟»... - « نه! بربری »

چیزی به مرگ دامن پاکش نمانده بود
زیر نگاه هرزه یک مرد مشتری

-« کمتر حساب کن» ... وَ موبایلش : « الو ! بله !»
- « امشب بیا به خانه ی آقای اکبری »

« زن هم مصیبت است ! بله ! چشم ! آمدم !
هی گفت مادرم که چرا زن نمی بری ! »

از خیر او گذشت و فقط گفت :« حیف شد !
امشب برو سراغ خریدار دیگری »

دختر به فکر نان شبش بود و داد زد :
« حتی مرا به قیمت کمتر نمی خری ؟!»...

اگر حرف خوبی برای گفتن نداری ، ساکت باش !

      دهم تیر ماه مصادف است با سالروز تولد و شخصیت بزرگ تاریخ کشور عزیزمان ایران و بلکه جهان ، که هنوز بر تارک افتخارات میهنی و دینی ما در جهان می درخشند.

      ضمن ارائه ی گوشه ای از زندگی این دو فرهیخته
      این پرسش ها را در  ذهن مرور می کنیم که:
      *    تا کی باید به گذشتگان افتخار نمود ؟
      *    چه باید بکنیم که ایران عزیز د ر همه ی عصرها بوعلی و خواجه نصیر به جهان بشریت تحویل دهد؟
      *    پیش نیاز چنین آرزو و انتظاری چیست؟
      *    نقش و سهم هر یک از ما در تحقق چنین آرزویی چیست ؟ 

   برای آشنایی مختصر با زندگی ابوعلی سینا و خواجه نصیر
                  بر روی ادامه ی مطلب کلیک کنید:

با سپاس از زحمات خانم طیبی

 
       يونس شكرخواه كه عالم است و هنر را مي‌شناسد و راز و رمز پايداري و اعتلاي ميهن و ملت را مي‌داند، تواضع مثال‌زدني خود را با متانت توام كرده است تا الگويي باشد براي همه آنان كه بايد با استواري در عين شكيبايي راه پر سنگلاخ به سوي سربلندي را طي كنند.
      سيد محمد خاتمي، با استقبال از حركت دوستان و دوستداران دكتر «يونس شكرخواه» براي گراميداشت تلاش‌هاي وي در آستانه‌ي ورود به نيم قرن دوم زندگي‌اش و در  پاسخ به درخواست آنها براي نوشتن سطر‌هايي از خاطراتش با اين همكار قديم از فعاليت‌هاي اين مدرس ارتباطات تجليل كرد.
به گزارش ايسنا نوشتار يادشده بدين شرح است:

بسم الله الرحمن الرحيم
          جوان موقر، آرام و آگاهي را كه ديروز در كيهان ديدم كه شور جواني و نشاط زندگي را در خدمت دانستن و دانا كردن و آفريدن و فراخواندن به پيشرفت گرفته بود، امروز با پشت سر گذاشتن نيم قرن پرتلاش و پربار، سرمايه گرانسنگ فرهنگ و دانايي كشور و مردمي است كه بيش از هر زمان ديگر به آگاهي و بيداري و اميد براي رسيدن به اهداف والايي كه انقلابش پيش چشمش نهاده بود نياز دارد و شكرخواه عزيز از جمله قهرمانان بي ادعا و متواضع عرصه بيدارگري و اميد است.

          يونس شكرخواه كه عالم است و هنر را مي‌شناسد و راز و رمز پايداري و اعتلاي ميهن و ملت را مي‌داند، تواضع مثال‌زدني خود را با متانت توام كرده است تا الگويي باشد براي همه آنان كه بايد با استواري در عين شكيبايي راه پر سنگلاخ به سوي سربلندي را طي كنند.

          شكرخواه را بزرگ مي‌دانيم و نام او را بزرگ مي‌داريم تا ايمان خود را به راستي و خدمتگزاري به مردم و پاسداري از ارزش‌هاي اصيل ديني و فرهنگي و انساني نشان دهيم؛ در هنگامه‌اي كه دروغ و تزوير و گزافه گويي و فريب، دين و دنياي مردم را با تهديد جدي مواجه كرده است.

          شكرخواه را مي‌ستاييم چون ستايشگر معرفت، هنر، تعهد و حرمت انسان هستيم و اين همه را براي ملت بزرگي مي خواهيم كه بيش از يك سده است كه آزادي، استقلال و پيشرفت را فرياد مي‌زند و هيچگاه در مسيري كه انتخاب كرده است به بن بست نخواهد رسيد و ثابت خواهد كرد كه وقتي قومي و ملتي زندگي را برگزيد سرنوشت را نيز رام و آرام خواهد كرد و چنين باد!
                                                             دوم تير ماه يكهزار و سيصدو هشتاد و پنج
                                                                            سيد محمد خاتمي