وزیر جدید ارتباطات و فناوری در جریان ششمین نمایشگاه صنایع مخابراتی پیرامون مشکلات تلفن همراه نکاتی را مطرح نموده و گفته:" در گذشته اولویت با توسعه کمی شبکه بوده است و من در این مدت، یک چهارم وقتم را برای افزایش کیفیت تلفن همراه گذاشتم".

تا آنجا که به یاد دارم وزرای پیشین این وزارتخانه نیز با شعار کیفیت آغاز می کردند ولی نمی دانم چه جاذبه ای دارد این کمیت که همه آنان بدون استثنا غرق در آن می شدند، البته برای داوری پیرامون اظهار نظر و عملکرد وزیر جدید هنوز زود است!

اما یک پرسش اساسی همواره برای مخابرات مطرح است که سیاستگذاران آن باید ضمن روشن نمودن پاسخ آن، راهکارهای خود را هم برای محقق شدن سیاستها بیان نمایند و آن این است که در مخابرات "مشترک" اولویت دارد یا "متقاضی"؟!

همت و توان مخابرات در جایی که حقوق "مشترک" و "متقاضی" در تعارض قرار می گیرد، باید چگونه صرف شود و اولویت با کدام است؟

راستی به نظر شما در جایی که رعایت حقوق مشترکان مستلزم کم توجهی به تقاضاهای متقاضیان است اولویت با کدام است؟ چه راهی باید انتخاب کرد که جایگاه مخابرات را نیز از رتبه ۷۸ جهانی و هشــتم منطقه ای بهبود بخشد؟

نکته دیگر اینکه صرف "یک چهارم وقت" وزیر جدید برای "افزایش کیفیت شبکه تلفن همراه" که اغلب مشکلات آن مربوط به تهران است گرچه موضوعی قابل تامل است ولی به نظر می رسد با یکی از محورهای مطرح شده در شعار دولت جدید که "عدالت" است همخوانی ندارد! و موضوع توسعه مخابرات در استانها و شهرستانها نیاز به صرف وقت بیش از پیش است.