با انتشار سريع و عجيب سری فيلم های ديکتاتور خون آشام عراق صدام از اعدام تا گور که تا کنون به صورت تخمينی حدود ۵۰۰ ميليون بيننده جهانی داشته و شبکه رسانه ای الجزيره به صورت جهت دار آن را پوشش داده است، ريشه ی اختلاف و تفرقه و تنش های قومی و مذهبی به سرعت در ميان کشورهای اسلامی در حال گسترش است.
       استمرار اين تلاشهای مرموزانه ضمن ايجاد اختلافهای ياد شده از ديکتاتوری خون آشام با سوابق خونريزی و کشتارهای دسته جمعی شيعيان و اکراد و مردم عراق ؛ شهيدی شجاع و با صلابت خواهد ساخت!  
      در اين که منافع آمريکا و انگليس و اسرائيل در اين جريان تامين خواهد شد و همچنين نقش مرموزانه شبکه الجزيره در دامن زدن به اين تنش ها، هيچگونه ترديدی وجود ندارد.
      اما آن چه در اين مجال بايد در مورد آن تامل شود ميزان توانايی يا تمايل برخی مسئولان و دست اندرکاران در تشخيص اولويت های اطلاع رسانی، خبری و آگاهی بخشی جهانی در ميان ملتها به ويژه ملتهای منطقه است.
      ذهن های کنجکاو دوستداران نظام و کشور هنوز به اين پاسخ مسئولان نرسيده است که سرمايه گذاری های مادی و معنوی و صرف امکانات عمومی کشور و مسئولان برای موضوعی تاريخی يا شبه تاريخی نظير هولوکاست اولويت داشت يا تشريح جنايات هشت ساله صدام که با حمايت و پشتيبانی ديگران صورت گرفت؟!
      آيا چنانچه به جای برگزاری کنفرانس هولوکاست که هنوز مزايای آن مشخص نيست و شنيده می شود منجر به نزديکتر شدن روابط آلمان و اسرائيل هم شده است ! به آگاه سازی افکار عمومی جهانی و منطقه ای پيرامون جنايات بی شمار صدام جانی می پرداختيم، هنوز هم برخی مغرضان و دشمنان می توانستند به صدام لقب شهيد بدهند يا در مرگ وی سه روز عزای عمومی اعلام کنند و يا فرصت ايجاد تنش های قومی و مذهبی در ميان کشورهای اسلامی که بايد در برابر اسرائيل يد واحده باشند، برای دشمنان ايجاد می شد ؟! 
      به راستی در موقعيت هايی که از دست داديم ، منافع ، ضرورت و اهميت آگاهسازی ملتهای جهان پيرامون موضوع هولوکاست برای ما بيشتر بود يا ايجاد زمينه شفاف سازی برای آگاهی افکار عمومی جهان از هويت وابسته و عمق جنايات صدام و پشتيبانان وی ؟!
      به هر حال فرصتی که برای پرداختن به اين مهم داشتيم به سادگی از کف رفت و به تهديدی بزرگ تبديل شد ، اما نبايد فراموش کرد که برای واکسينه شدن افکار عمومی پيرامون جوسازی های رسانه ای و تفرقه افکنی های دشمنان و کوته نظری و وابستگی حکومتهای مرتجع منطقه، در چند موضوع بايد تدبر نمود:
        نخست اينکه جسارت و توانايی های مسئولان اجرايی و نظارتی، فارغ از جو زدگی های مصنوعی برای تشخيص اولويتهای راهبردی بايد افزايش يابد. و در اين راه به کارگيری انديشه ها و تجارب صاحبان انديشه و تجربه ضرورتی غير قابل انکار است، گرچه به رغم تشکيل شورای راهبردی در زمينه روابط بين الملل به دلايل نامشخصی اين فرصت ايجاد نگرديده است.
        همچنين نهادهای نظارتی در موضوع هولوکاست نتوانستند و يا نخواستند نقش خود را در زمينه اصلاح روندها و امور مربوط، به خوبی ايفا نمايند.
       انديشيدن تمهيداتی برای تجهيز و تقويت رسانه ای مقتدر، مستقل، گسترده و تاثيرگذار بر افکار عمومی جهانی، برای رساندن پيام ملتهای مسلمان به جهانيان و خنثی نمودن تلاشهای تفرقه افکنانه و ضلالت آفرين آنها از جمله موضوعاتی است که بايد برای آن به صورت جدی وارد ميدان شد، چرا که امروزه جنگ رسانه ای، دفاع رسانه ای هم می طلبد و برای اين که در اين ميدان منفعل نباشيم، بايد با بهره مندی از پيشرفته ترين و گسترده ترين ابزارهای رسانه ای و تشخيص درست اولويتهای آگاهی بخشی، تزريق آگاهی در جامعه جهانی و ايجاد موازنه رسانه ای را با هجوم اطلاعاتی و خبری در دستور کار خود قرار دهيم.