حتما همه شنیدید که دکتر عارف یکی از نامزدهای برجسته هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخاباتی تهران با حضور در ستاد انتخابات کشور از کاندیداتوری انصراف داد.
دکتر عارف پيش از این موضوعي را مطرح كرده بود كه به نظر مي‌رسيد نوعي اعلام خطر و تهديد براي تصميم برگزاركنندگان انتخابات براي تجديدنظر در عملكردشان به شمار مي‌رود. وی گفته بود: اصلاح‌طلبان انتخابات را تحريم نمي‌كنند، اما احتمال شركت نكردن كانديداهاي باقي مانده در انتخابات مطرح هست، چرا كه ما با نظام قهر نمي‌كنيم، ولي شركت نكردن كانديداهاي اصلاح‌طلب در اين انتخابات، باعث خواهد شد تا مردم نتيجه عملكرد محافظه كاران را شفافتر ببينند.
این انصراف در جامعه با واکنش های متفاوتی روبرو شده است. اما از دید اینجانب که مدتی از نزدیک با ایشان کار می کردم، این رویداد از چند منظر قابل تامل است:
۱- از این بابت باید تاسف خورد که افرادی فرهیخته همچون دکتر عارف که نمونه ای از شیفتگان خدمت صادقانه است را در شرایطی قرار می دهیم که ناچار به چنین اقدامی شوند و کشور و مجلس از برکت وجود چنین افرادی محروم شود.
۲- افکار عمومی و بسیاری از گوش های کم شنوا صدای اعتراض عملی اصلاح طلبان را شنید . از این بابت باید به این تاکتیک آفرین گفت.
۳- به آنان که فکر می کنند اصلاح طلبان هیزم تنور انتخابات می شوند هشدار داده شد که اصلاح طلبان حاضر نیستند به هر قیمتی تنور انتخابات را گرم کنند و خود در آن بی رحمانه و با بی عدالتی قربانی شوند.
۴- ایشان به عنوان نمادی از اصلاح طلبان ثابت کرد که شیفته خدمت است نه قدرت.
۵- عارف به عنوان ذخیره ای برای عرصه های آینده میهن اسلامی در افکار عمومی جای خود را باز کرد.
امید است در روزهای باقی مانده تا انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی ، روند موجود به حالت عادی بازگشته و در عمل بتوانیم شاهد وحدت ملی ، انسجام اسلامی و عدالت انتخاباتی باشیم و با حضور همه جانبه مردم در این آزمون تعیین سرنوشت ، شعور بالای ایرانیان را به جهانیان اثبات کنیم.
مسیری که جز با سعه ی صدر حاکمان و به رسمیت شناختن همه ی جریان ها و جناح های سیاسی و ارزش عملی قائل شدن به انتخاب مردم و میزان دانستن رای آنان با تاسی به روش امام راحل (ره) محقق نخواهد شد.